Hars-geïsoleerde droge transformator SCB18-2000/10

Een droge transformator is een soort vermogenstransformator die verschilt van een in olie ondergedompelde transformator. Bij een in olie ondergedompelde transformator wordt transformatorolie gebruikt voor isolatie en warmteafvoer, maar het isolatiemateriaal van een droge transformator bestaat voornamelijk uit isolatiemateriaal dat wordt gevormd door het gieten van epoxyhars.

(1) IJzeren kernstructuur. De ijzeren kern van de droge transformator is een magnetisch circuitonderdeel, dat uit twee delen bestaat: een ijzeren kernkolom en een ijzeren juk. De wikkeling is verpakt op de kernkolom en het juk wordt gebruikt om het hele magnetische circuit te sluiten. De structuur van de kern kan over het algemeen worden onderverdeeld in twee categorieën: kerntype en manteltype. De kern wordt gekenmerkt door een ijzeren juk tegen de boven- en onderkant van de wikkeling, maar omringt de zijkant van de wikkeling niet; de mantelkern wordt gekenmerkt door een ijzeren juk dat niet alleen de boven- en onderkant van de wikkeling omringt, maar ook de zijkanten van de wikkeling. Omdat de kernstructuur relatief eenvoudig is, zijn de wikkelingsindeling en isolatie ook relatief goed, dus de Chinese droge vermogenstransformatoren gebruiken voornamelijk kern, alleen in sommige speciale droge transformatoren (zoals droge transformatoren voor elektrische ovens) om mantelkern te gebruiken.

(2) IJzeren kernmateriaal. Omdat de ijzeren kern het magnetische circuit is van de droge type transformator, vereist het materiaal een goede magnetische permeabiliteit, en alleen een goede magnetische permeabiliteit kan het ijzerverlies klein maken. Daarom is de ijzeren kern van de droge transformator gemaakt van siliciumstaalplaat. Er zijn twee soorten siliciumstaalplaat: warmgewalst en koudgewalst staalplaat. Omdat de koudgewalste staalplaat een hogere permeabiliteit en een kleiner eenheidsverlies heeft bij magnetisatie langs de walsrichting, zijn de prestaties beter dan die van warmgewalst staalplaat, en huishoudelijke droge transformatoren gebruiken allemaal koudgewalst staalplaat siliciumstaalplaat. De dikte van binnenlands koudgewalst staalplaat is 0,35, 0,30, 0,27 mm enzovoort. Als de plaat dik is, is het wervelstroomverlies groot, en als de plaat dun is, is de lamineringscoëfficiënt klein, omdat het oppervlak van de siliciumstaalplaat moet worden bedekt met een laag isolerende verf om de plaat van het ene stuk naar het andere te isoleren.

De wikkeling is het schakelgedeelte van een droge transformator, die over het algemeen gemaakt is van geïsoleerd, geëmailleerd, met papier omwikkeld aluminium of koperdraad, gebakken.

Afhankelijk van de verschillende opstelling van hoog- en laagspanningswikkelingen kunnen de wikkelingen worden onderverdeeld in concentrisch en ruitvormig. Voor concentrische wikkelingen wordt de laagspanningswikkeling meestal dicht bij de kernkolom geplaatst om de isolatie tussen de wikkeling en de kern te vergemakkelijken: voor overlappende wikkelingen. Om de isolatieafstand te verkleinen, wordt de laagspanningswikkeling meestal dicht bij het juk geplaatst.

De belangrijkste isolatiematerialen in een droge transformator zijn droge transformatorolie, isolatiekarton, kabelpapier, golfkarton, enzovoort.

Om een ​​stabiele spanning te leveren, de stroomstroom te regelen of de belastingsweerstandstroom aan te passen, is het noodzakelijk om de spanning van de droge transformator aan te passen. Momenteel is de methode voor spanningsaanpassing van de droge transformator om een ​​aftakking aan één kant van de wikkeling te plaatsen om een ​​deel van de wikkelwindingen te snijden of te vergroten om het aantal windingen van de wikkeling te veranderen, om zo de methode van gegradeerde spanningsaanpassing te bereiken door de spanningsverhouding te veranderen. Het circuit waarin de wikkeling wordt getekend en getapt voor spanningsregeling wordt een spanningsregelingscircuit genoemd; De schakelaar die wordt gebruikt om de aftakking te veranderen om de druk aan te passen, wordt de aftakkingsschakelaar genoemd. Over het algemeen is de volgende stap om de juiste aftakking op de hoogspanningswikkeling te tekenen. Dit komt omdat de hoogspanningswikkeling vaak buiten wordt geplaatst, wat leidt tot de aftakking is handig, ten tweede is de hoogspanningszijdestroom klein, is het stroomvoerende deel van de aftakkingsleiding en de aftakkingswisselaar klein, en is het directe contact van de schakelaar ook waarschijnlijker om te worden vervaardigd.

De spanningsregeling van de secundaire zijde van de droge transformator zonder belastingweerstand, waarbij de primaire zijde ook van het elektriciteitsnet is losgekoppeld (geen vermogensbekrachtiging), wordt de spanningsregeling zonder bekrachtiging genoemd, en de spanningsregeling met belastingweerstand voor het aftakken van de conversiewikkeling.